Faslamsclub Brackel

Wi kümmt jümmers wedder!

So ward bi uns Faslam fiert

Sünnabend, Sünndag un Rosenmaandag, denn, wenn in ganz Düütschland en groden Barg Menschen ut Rand und Band sünd, ward ok hier in Brackel deftig fiert: Faslam heet dat bi uns.

Wenn in Köln, Düsseldörp, Mainz un in Stöckt de Lüüd sick ehr Gedanken maakt öber Rosenmaandag, ward ok in Brackel de Faslam anbunn. Dat Komitee laad in und Old un Jung drübbt sick bi'n Gastwirt to enen fröhlichen Abend un veel Ideen. Un nu ward beraad', de Musikkapellen ward utsöcht un bestellt un dat wiedere Programm fastleggt un denn ward Faslamsvadder und Faslamsmudder wählt.

Johrelang wöör dat bi uns mit den Faslam jümmer so'n lütt beten weniger worn, bet vör eenige Johr uns Werner Garbers sä: "Schall ick jou mal wat vertelln! Lüüd, höört doch mal to, den'n Brackeler Faslam mööt wi hoochholen, wi mööt dat ganz anners maken." Un ick segg jou wat, hei har recht. Wenn dat bitlang jümmer so'n Angelegenheit vun so'n poor Jungs und Deerns wöör, jetzt ward datt anners. Jetzt wör beschlaten, all - vör allem de Verheirateten - , schülln mitmaken, und se hebbt mitmaakt. Jetzt gifft dat dree Dag Faslam in Brackel. De Dörpsjugend schmückt daagelang den Saal, se maakt den Wagen för de Musikers trecht.

In Brackel is dat al siet Generatschoonen so: an'neerster Dag is Priesskat, un Sünnabends geiht dat Speelwark los. Flotte Musik sorgt dorför, dat de Been in Schwung bliewt.

Sünndags wöör de Kömbuddel söcht un ok funnen, na kloor.

Sünndags harrn de Kinner ok ehr Fest - Kinnermaskeraad - , Junge, dor wöörn aber de Cowboys und Prinzessinnen und wat weet ick, all'ns in Gang.

Werner Garbers seggt jümmer, wee mööt wat för de Kinner maken, se schüllt in Brackel den Faslam ja wieder maken, wenn wie oolt sünd, recht hett he! Jedes Kind kreeg een Wunnertüüt und de dree besten Kostüms kregen eenen besonneren Pries. De Begeisterung neuhm ja keen End, und ick glööv, de Kinner freit sick al up dat nööchste Johr.

Sünndags abends wöör denn de eerste Höhepunkt mit den grooten Kostümball, Junge, de Lüüd hebbt aber Infäll. Bet in'n Morgengraun wöör danzt und sungen. Maandags Klock een güng dat wedder los, de Muskantenwagen wöör fein trechtmaakt, un de Gastwirt - Joachim Buhr - haar ut sien Motorrad mit Biwagen en richtigen Beerstand mit Sünnenschirm un Fattbeer maakt. All de Lüüd fregen Freebeer. Bedess güngen de annern mit Gäffel un Eierkorf vun Huus to Huus un hebbt för abends dat Eeten tohoopsnurrt. Dee annern Faslamskerls hebbt dann de Traditschoon wohrt, de Jungs kregen 'n poor mit'n Stock vör de Büx, un de Deerns wöörn buntmaakt. Intwischen wöörn aber de Köökschen al in'n Gang un meuken Kortüffelschlaat un Reuhrei un Wust un Broot, Körn un Beer so veel jeder müch, wöör maandags updischt. So ward in Brackel Rosenmaandag fiert, Faslam as dat in Brackel heet.

De Jugend wasst nah, in Brackel ward sick allerhand Meuh maakt, üm dat wat vun freuher her in Brackel jümmer Dörpsoort wäsen is, in'n Gang to holen. Ick glööv, wi künnt to de Brackeler Jugend seggen, maakt wieder so, maakt all'ns wat Spaaß makt, un hoolt de Traditschoon uprecht.

von Wilhelm Müller
Aus der Festschrift anlässlich der 700-Jahr-Feier der Gemeinde Brackel im Mai 2000.